Er zijn verschillende behandelingen mogelijk voor vitiligo, maar geen van alle is echt afdoende. Kan homeopathie wat betekenen?

Wat is vitiligo?

Vitiligo is een huidaandoening waarbij een verstoring optreedt in de aanmaak van huidpigmentatie. Het kenmerk is, dat door pigmentverlies in huid en haar melkwitte plekken van verschillende grootte en vorm ontstaan op het lichaam Deze plekken kunnen op ieder lichaamsdeel voorkomen. Vooral bij mensen met een donkere huid valt dit erg op, en de witte huid kan in de zon ook makkelijk verbranden.

Komt het vaak voor?

Elk jaar wordt wereldwijd op 25 juni aandacht gevraagd voor vitiligo, een huidaandoening, die voorkomt bij 0,5 tot 1 % van de mensen. Vitiligo kan op elke leeftijd ontstaan, maar bij ongeveer 50% van de patiënten openbaart de aandoening zich vóór het 20e levensjaar en bij 70 – 80 % vóór het 30e levensjaar.

Oorzaak

De precieze oorzaak van vitiligo is nog onbekend, maar het is vrijwel zeker dat erfelijke factoren een rol spelen. Eeneiige tweelingen kunnen beiden op dezelfde plaatsen vitiligo ontwikkelen. Ook komt vitiligo vaak voor bij verschillende personen binnen één familie
Er zijn onderzoekers die menen dat vitiligo een auto-immuunziekte is. Waar het afweersysteem van het lichaam normaal alleen lichaamsvreemde cellen aanvalt, richt het immuunsysteem zich in dit geval tegen weefsels of cellen van het eigen lichaam. In het geval van vitiligo denkt men dat deze auto-immuunreactie de vernietiging van pigmentcellen veroorzaakt. Een andere theorie is, dat de pigmentcellen vernietigd worden, door stoffen, die vrijkomen, wanneer melanine (een ander woord voor huidpigment) wordt aangemaakt door die cellen. Normaal gesproken worden deze stoffen onschadelijke gemaakt, maar dit beschermende mechanisme is ontregeld bij Vitiligo. Dat zou dan de reden zijn, dat de witte plekken juist voorkomen op plekken, die het meeste pigment bevatten, de delen die in de zon komen.

Impact van vitiligo

Door de duidelijke zichtbaarheid kan vitiligo emotioneel erg belastend zijn, vooral als het op onbedekte plekken is, zoals in het gezicht of op de handen. Bij een donkere huid is het contrast extra zichtbaar. In Tropische landen, zoals India, waar vitiligo vaak voorkomt, vormt de aandoening een groter sociaal probleem, door vooroordelen, onwetendheid, taboes, gebrek aan begrip en verwarring tussen vitiligo en lepra of andere infectieziekten.

Maar het maakt verschil, of iemand psychisch gebukt gaat onder de vlekken van depigmentatie, of dat iemand het kan accepteren als een feit.

Behandeling

Naast psychologische en sociale begeleiding en adviezen tegen zonverbrandingen worden verschillende behandelingen aangeboden, zoals zalf met corticosteroïden en belichting met ultraviolet licht. De kans op succes is het grootst in de vroege fase van het verschijnen van de vitiligo en moet lange tijd worden volgehouden, maanden tot jaren.

Er is echter geen enkele therapie die genezing garandeert. De meeste behandelingen geven genezingspercentages tussen de 25% en 75%, afhankelijk van de plek waar de vitilogo op het lichaam zit. Over het algemeen reageert het gezicht beter op allerlei behandelingen dan handen en voeten. Daarom is het goed om de kans op succes af te wegen tegen de belasting die de vaak langdurige behandelingen met zich meebrengen en de mogelijke bijwerkingen daarvan. Het is van de meeste behandelingen niet bekend of het teruggekeerde pigment blijft bestaan, als de behandeling gestopt wordt. Het is één van de redenen dat veel dermatologen hun patiënten aanraden om er niets aan te doen, als het op een plaats zit waar het relatief weinig storend is.
Als er sprake is van grote delen vitiligo, kan gekozen worden voor depigmentatie van de resterende normale huid, huidtransplantatie, of combinaties van behandelingen.

In sommige gevallen kan een spontane verbetering optreden. Met name vitiligo-plekken in het gezicht reageren vaak goed op behandeling. Vitiligo-plekken op handen en voeten verbeteren bijna nooit. In de meeste gevallen zullen de plekken blijven bestaan en zich op den duur langzaam uitbreiden.

Camouflage van de lichte plekken met een huidkleurige make-up heeft geen genezende werking, maar is wel een goede methode voor het minder zichtbaar maken van de meest ontsierende huidafwijkingen.

Ondersteuning

Vitiligo.nl behartigt de belangen van vitiligo patiënten, geeft informatie en financiert onderzoek. Verder is Vitiligo.nl een vereniging voor lotgenotencontact. De vereniging is opgericht in 1990 en telt momenteel ongeveer 1.450 leden.
De vereniging geeft bijvoorbeeld een magazine uit (Spotlight!), organiseert ledendagen en informatiebijeenkomsten in ziekenhuizen door heel Nederland.

Homeopathie

In de homeopathie wordt bij een behandeling breder gekeken dan alleen naar een symptoom.

Je kunt je afvragen, waarom iemand juist op een bepaald moment vitiligo ontwikkelt. Als er sprake is van een auto-immuunziekte, kan het zijn dat er op dat moment sprake is van verminderde weerstand; dit kan zijn door ziekte, maar ook doordat iemand iets heftigs meemaakt in zijn leven.

Als voorbeeld wil ik een vrouw noemen, die bij mij kwam met verschillende klachten, waaronder vitiligo. De klachten waren 4 jaar geleden begonnen. Toen ik vroeg wat er 4 jaar geleden in haar leven gebeurd was, werd ze emotioneel: en vertelde ze welk trauma er toen voorgevallen was, waar ze nu nog voor in therapie was. Haar moeder had ook vitiligo, wat de erfelijke component bevestigde. Blijkbaar was daar een zwakke plek in haar eigen immuunsysteem.

Wanneer iemand door een klassiek homeopaat behandeld wil worden, dan zal er een uitgebreid gesprek plaatsvinden, waarbij alle klachten, maar ook alle gebeurtenissen in iemands leven en de ziekten van (groot)ouders meegenomen worden. Of vitiligo ook daadwerkelijk zal genezen, is niet te zeggen van te voren. De behandeling zal allereerst gericht zijn op de oorzaak van klachten, en de behandeling van trauma. Tegelijk wordt er gewerkt aan het versterken van het immuunsysteem, en het neutraliseren van erfelijke belasting.

De kern van een behandeling is, dat de eigen herstelkracht van iemand wordt geprikkeld, waardoor klachten kunnen verdwijnen.

Op www.klassiekehomeopathie.nl is meer te lezen over de mogelijkheden van klassieke homeopathie, en kunt u zoeken naar een praktijk bij u in de buurt.

Maart 2022

Maar niet iedere moeder die borstvoeding wil geven, gaat dit even gemakkelijk af.

Er kunnen heel wat kleine en grote problemen zich voordoen, voordat de borstvoeding op gang komt, en op een ontspannen manier gegeven kan worden.

Waar de reguliere gezondheidszorg niet veel meer te bieden heeft dan flesvoeding, als borstvoeding niet op gang komt, of als er ongemakken zijn, kun je met homeopathie veel meer bieden.

Borstvoeding natuurlijk

Borstvoeding: wat is er natuurlijker dan moedermelk voor een baby. Onder invloed van hormonen tijdens de zwangerschap worden de borsten voorbereid, en als een vrouw bevallen is, kan de baby gelijk aangelegd worden, en drinken. De melk is helemaal aangepast op de behoefte van een baby.

Kinderen tot de leeftijd van ongeveer zes maanden hebben over het algemeen geen andere voeding nodig dan moedermelk. Vanaf 6 maanden kan borstvoeding langzaamaan aangevuld worden met andere voedingsmiddelen en dit kan worden voortgezet zolang moeder en kind dat wensen.

En naast de perfecte samenstelling qua voeding bevat moedermelk ook afweerstoffen tegen ziektekiemen, waardoor een baby beschermd is met de antistoffen van de moeder.

Het geven van borstvoeding bevordert ook de gezondheid van de moeder: door het aanleggen van de baby trekt de baarmoeder samen, en komt die sneller in de oude vorm terug. En het stimuleert de hechting tussen moeder en kind.

Is flesvoeding een goed alternatief?

Veel zorgverleners zijn er tegenwoordig wel van overtuigd, dat het goed is als moeders kiezen borstvoeding te gaan geven, maar ze stralen ook uit, dat het niet erg is als het niet lukt, omdat er een goed alternatief zou zijn met flesvoeding. En laten we eerlijk zijn: we mogen blij zijn, dat er flesvoeding is, als er omstandigheden zijn dat borstvoeding niet mogelijk is.

Maar de basis van flesvoeding is koemelk. En dat is toch een heel andere samenstelling dan moedermelk.

In koemelk zit een veel grotere hoeveelheid lactose dan in borstvoeding.

De hoeveelheid van het enzym lactase die nodig is om de overdosis aan lactose in de koemelk af te breken, kan door een baby niet worden aangemaakt. Daardoor ontstaan er al in de babytijd verstoringen in het lichaam. Veel baby’s krijgen niet gelijk problemen na het drinken van koemelk, maar in de loop van het leven blijken toch wel veel mensen problemen te hebben met het verwerken van de melksuikers.

Maar er zijn ook baby’s die vanaf het begin het niet verdragen en een allergie ontwikkelen.

Koemelkallergie kan op verschillende manieren zich uiten. Niet alleen eczeem, met name in de elleboog- en knieholtes, maar ook buikpijn, en diarree kan het gevolg zijn.

Verder is het mogelijk, dat baby’s hier ook last van krijgen, als de moeder die borstvoeding geeft, zelf (veel) melk drinkt.

Bij huilbaby’s kan het goed zijn om naar de voeding te kijken, en naar de voeding van de moeder.

Borstvoeding vanzelfsprekend?

De meeste zwangere vrouwen zijn van plan om na de bevalling borstvoeding te gaan geven, kortere of langere tijd.

Maar helaas is het niet altijd zo, dat het als vanzelf gaat. Er kunnen allerlei kleine of grote problemen zich voordoen. Soms komt de borstvoeding maar moeizaam op gang, en tepelkloofjes, stuwing of borstontsteking kunnen een ontspannen voeden in de weg zitten. En bij een postnatale depressie kan het erg moeilijk zijn om een band met de baby op te bouwen, en borstvoeding te geven.

Hulp als borstvoeding niet vanzelf gaat

Waar in vroegere tijden vrouwen elkaar hielpen in families, met hun eigen ervaring, zijn moeders nu vaak op zichzelf aangewezen, en is het heel belangrijk hoe de kraamverzorgster zelf denkt over borstvoeding en of ze ervaring hierbij heeft.

Iedereen die betrokken is bij zwangerschap, bevalling en het begeleiden in de kraamtijd zou geschoold moeten zijn over over de anatomie en fysiologie van borstvoeding geven en in het begeleiden daarbij.

Veel zorgverleners weten wel, dat het heel goed is als moeders kiezen om borstvoeding te geven, maar stralen ook uit, dat het niet erg is als dat niet lukt of als ze kiezen voor kunstvoeding.

Moeders aanmoedigen om borstvoeding te geven is één ding, maar niet iedereen heeft voldoende kennis en kunde om goede hulp te bieden, als het niet goed gaat.

Er zijn de laatste decennia wel lactatiekundigen, die speciaal voor opgeleid zijn, en ingeroepen kunnen worden..

Wat veel mensen niet weten, is dat homeopathie heel goed kan helpen als borstvoeding niet op gang komt, en bij ongemakken die zich kunnen voordoen bij borstvoeding geven. Ze kunnen heel snel verbetering geven, zodat borstvoeding de baby een goede basis kan geven voor het verdere leven, en het bijdraagt aan het welzijn van moeder en kind.

Op de site van www.klassiekehomeopathie.nl is informatie te vinden, en kun je zoeken naar een homeopaat in de buurt.

Maart 2022

Op 24 mei, de Nationale Dag van Aandacht voor Sterven, die is opgericht door het Landelijk Expertisecentrum Sterven, een organisatie die meer bewustzijn en kennis rondom de dood wil creëren. Dat is blijkbaar nodig, gezien het feit, dat er afstand en onbekendheid is ontstaan wat betreft het laatste stukje van het leven. Maatschappelijke veranderingen en ontwikkelingen in de medische wereld hebben hieraan bijgedragen. Gelukkig is er steeds meer aandacht voor palliatieve zorg, en kan ook homeopathie bijdragen aan een goed afscheid en levenseinde.

Sterven hoort bij het leven?

Of je het nu wilt of niet: je hebt in je leven 100% kans om te sterven, hoorde ik iemand eens zeggen. En er wordt ook wel gezegd: sterven hoort bij het leven.

Tot het midden van de vorige eeuw was de dood een geaccepteerd deel van het leven. De meeste mensen stierven thuis, in hun eigen gemeenschap. Ieder kind maakte het mee tijdens het opgroeien. Vooral ook, om dat opa’s en oma’s niet in een bejaardenhuis, op afstand woonden, maar naast hen woonden, of zelfs vaak ook inwonend waren en tot het eind daar verzorgd werden. Er werd vanuit de kerk begraven, op de begraafplaats achter de kerk. De naobers droegen de kist, en de buurvrouwen zorgen voor eten en drinken na de begrafenis.

Veranderingen in de maatschappij Maar er is veel veranderd. We leven langer; er is een verzorgingsmaatschappij ontstaan, waarin ouderen zo lang mogelijk – maar ook alleen – thuis blijven wonen en als dat echt niet meer gaat naar een bejaarden- of verzorgingshuis gaan. We leven in een geseculariseerde wereld, vaak zonder kerkgemeenschap. Onze gezondheidszorg doet er – uiteraard – alles aan, om sterven te voorkomen, en op zich is dat goed: artsen en medici zijn opgeleid om mensen te (helpen) genezen, maar door te behandelen tot het einde toe, sterven de meeste mensen in een ziekenhuis of instelling. Daardoor zijn sterven en sterfelijkheid zijn steeds verder van ons af komen te staan. Sterven is een gemedicaliseerd proces geworden en er zijn mensen die zelfs op oudere leeftijd nog geen dode van dichtbij gezien hebben. De gedachte aan een dood lichaam geeft veel mensen angst. We zijn niet meer voorbereid op de dood en wat eraan vooraf gaat. Het is iets, wat we zo lang mogelijk buiten de deur proberen te houden en waar we liever niet te veel aan denken. Mensen willen niet ziek zijn en afhankelijk worden; ze zien op tegen het sterven, omdat ze bang zijn voor pijn of benauwdheid. Dat kan een basis zijn voor een euthanasie-wens.

We leven in een maakbaarheidscultuur. Want door medische ontwikkelingen is er veel veranderd. Waar in begin vorige eeuw de patiënt soms zelf als laatste hoorde wat hij mankeerde, en hoorde dat het einde eraan kwam – of helemaal niet – is er daarna veel veranderd. Patiënten worden nu meegenomen in de beslissingen voor behandelingen, maar vaak zelfs zo, dat iemand alle nieuwe behandelingen krijgt aangeboden, die er zijn en er lijkt geen grens aan de mogelijkheden. Het levensverlengende behandelen kreeg de aandacht, en niet het feit of iemand er kwaliteit van leven door kreeg. Het lijkt wel of mensen niet mógen sterven; denk bijvoorbeeld aan de reclame: “help kanker de wereld uit”. Die uitspraak laat zien, dat we geloven in de maakbaarheid van het leven.

Veranderingen in de zorg Maar er zijn in de zorg gelukkig de laatste decennia dingen aan het veranderen. Bij het aanbieden van behandelingen wordt er steeds meer gekeken, naar de kwaliteit van leven: kan iemand in de laatste fase nog een zo prettig mogelijk leven krijgen, in plaats van: hoeveel maanden kunnen we nog toevoegen aan een leven en hoe kunnen we de dood voorkomen? Daardoor is het mogelijk, dat er op tijd een gesprek kan plaats vinden, over wat nog wel en niet te doen als behandeling, en om te kunnen kiezen om tijdens de laatste fase thuis te blijven, of juist naar huis te gaan. De palliatieve zorg thuis is nog steeds in ontwikkeling, en hospices zijn er, als iemand niet alleen thuis kan blijven. Er zijn betere manieren gekomen om de pijn te verminderen, en als pijn en benauwdheid niet meer goed te bestrijden zijn in de laatste levensfase, wordt iemand in slaap gebracht, waardoor het lijden niet meer gevoeld wordt.

Het onder ogen zien van het sterven

Sterven is nog steeds een moeilijk, emotioneel en heftig proces voor zowel de stervende als voor de nabestaande. Maar de laatste fase is een belangrijk stuk in het leven, om zo mogelijk nog met elkaar te genieten, dingen uit te spreken, dingen goed te maken, afscheid te nemen van elkaar en los te laten.

Helaas kan ernstige pijn, benauwdheid, onrust of angst dit verhinderen. Ook al kan een arts met een palliatieve behandeling veel betekenen, persoonlijke aandacht en een gesprek over de onrust en angst is als eerste op zijn plaats.

En het is goed om te weten, dat homeopathie ook in de laatste levensfase veel kan betekenen bij onrust en pijn, en om het leven los te kunnen laten.

Bronnen:

22 maart 2022

Een week in het jaar wordt aandacht gevraagd voor deze periode, die elke vrouw een keer zal meemaken.

Vaak is het een periode waar erg tegenop gezien wordt, omdat overgangsklachten het beeld ervan domineren.

Dat niet elke vrouw dit zo beleeft, is vaak niet bekend, evenals het feit, dat homeopathie iemand goed door de overgang heen kan helpen.

Wat wordt bedoeld met overgang

Met ‘de overgang’ wordt de hele periode bedoeld, waarin een vrouw bezig is de ‘overgang te maken van de vruchtbare periode naar de periode waarin zijn niet meer zwanger kan worden.

Deze periode kan wel 10 jaar omvatten.

De belangrijkste aanwijzing is het wegblijven van de menstruatie. Het woord: menopauze wordt hierbij gebruikt, en dan wordt de laatste menstruatie bedoeld wordt. Als een vrouw een jaar lang niet meer ongesteld is geweest, kun je de menopauze aanwijzen.

Signalen van de overgang

Een eerste aanduiding is vaak het onregelmatig worden van de menstruatie, zowel in tijd, als in heftigheid van vloeien.

De bekendste klacht van vrouwen in de overgang zijn de zogenaamde ‘opvliegers’ of ‘opvliegingen’. Een vrouw voelt zich opeens warm worden, wordt rood in het gezicht en de hals, en kan daarbij hevig transpireren, maar het omgekeerde kan ook voorkomen: dat juist het bloed uit het hoofd en gezicht wegtrekt, en ze plotseling wit en duizelig wordt.

De oorzaak is een verandering in de hormoonhuishouding, met name door een vermindering van het oestrogeen in het bloed.

Andere klachten kunnen zijn: tintelingen en doofheid in de vingers, zenuwpijnen van schouders, onderbuik en bovenbenen, vaginale jeuk, vaginale droogte, en moeite met het ophouden van de urine. Maar individueel kunnen er nog andere klachten zijn.

Overigens gebeurt het niet zelden, dat allerlei onbegrepen klachten van vrouwen in de overgang op ‘overgangsklachten’ worden geschoven, wat niet altijd terecht is, en waardoor klachten ook wel als ‘tussen de oren’ worden weggezet.

Wat opvallend is, is hoe verschillend de reacties van vrouwen zijn op de grote hormonale veranderingen in de overgangsperiode. Blijkbaar is niet iedereen even gevoelig voor deze ommekeer, en dan nog reageert iedereen op individuele wijze hierop. Vrouwen die in de periode voor de menstruatie, of in de zwangerschap gevoelig blijken voor hormonale veranderingen, lijken in de overgang ook meer klachten te ervaren.

De overgang is niet alleen een periode met lichamelijk problemen, maar ook een periode van herbezinning; vaak verlaten in die periode de kinderen het huis, kan een relatie onder druk komen te staan door stemmingswisselingen en vermoeidheid, en kan gedrag veranderen door hormoonwisselingen. Er kunnen vragen opkomen als ‘wat wil ik nu eigenlijk, hoe ziet mijn toekomst er nu uit’.

Reguliere behandelmogelijkheden bij klachten

In de gewone geneeskunde is het geven van oestrogenen de oplossing voor overgangsklachten; op die manier wordt het lichaam min of meer in de toestand teruggebracht van vóór de overgang. Je kunt je alleen afvragen of dat de oplossing is. Er vindt op deze manier geen natuurlijke overgang plaats, waardoor het instellen van een nieuw evenwicht lichamelijk verhindert wordt, om maar niet te spreken van het feit dat een vrouw ook mentaal moet toegroeien naar een nieuwe fase. Depressieve gevoelens worden ook vaak door medicatie onderdrukt.

Maar er is de laatste decennia ook ruimte gekomen voor de opkomst van Overgangsconsullentes, die speciaal opgeleid zijn om vrouwen in deze fase bij te staan, te ondersteunen, een spiegel voor te houden en te adviseren.

Homeopathie

Homeopathisch gezien zijn overgangsklachten een signaal voor een onderliggende aanleg. Zolang er namelijk vrouwen zijn die probleemloos de overgang doormaken, kan de conclusie zijn, dat overgangsklachten niet nodig zijn, en dat zij een signaal vormen voor een niet optimaal werkend gestel, ofwel constitutie. Je kunt de klachten behandelen, maar ook de aanleg voor deze klachten, die de oorzaak vormen. Een homeopathische behandeling kan bij hevige klachten helpen bij het her-vinden van natuurlijk evenwicht., waardoor een vrouw door de overgang heen geholpen kan worden in de richting waarin het lichaam van nature geneigd is te gaan.

De overgang anders bekeken

Op zichzelf hoeven overgangsklachten niet altijd behandeld te worden, als ze mild verlopen. Het kan goed zijn, om in de overgang te ontdekken, dat het een nieuwe fase ook mooi kan zijn: geen zorgen meer om onbedoeld zwanger te worden, en doordat kinderen volwassen worden, kan de periode van zorgen plaats maken voor een nieuwe periode van ontwikkeling van andere mogelijkheden in jezelf.

Als je deze periode óók zó kunt zien, zullen klachten ook minder zwaar beleefd kunnen worden.

En wat kan het fijn zijn te ontdekken, dat waar hormonen de oorzaak waren van schommelingen in stemmingen en labiliteit, nu na de overgang meer stabiliteit in het leven ervaren kan worden.

De overgang is een natuurlijk proces, en klachten in deze periode kunnen ook op een natuurlijke manier begeleid worden, zodat er weer een nieuwe balans komt in je leven.

Via www.klassiekehomeopathie.nl kun je een homeopaat bij je in de buurt vinden, die hierbij kan helpen.

23-6-2021

Hiermee wordt de aandacht gevraagd voor pleegzorg in het algemeen, maar ook voor het tekort dat er aan pleegouders is.

Door pleegzorg te geven aan kinderen die je in je gezin opneemt, kun je kinderen een betere start in het leven geven en een veilig thuis bieden. Ondersteuning door pleegzorg is onmisbaar, maar ook Homeopathie kan een waardevolle ondersteuning bieden in de ontwikkeling van het kind.

Wat is pleegzorg

Pleegzorg betekent, dat mensen een (al dan niet tijdelijk) thuis bieden aan kinderen, die in de eigen thuissituatie om verschillende redenen niet kunnen blijven. Het betreft kinderen, waarvan de ouders niet goed voor hen kunnen zorgen.

Een pleegzorgwerker is vanaf het begin betrokken, en begeleidt het gezin bij alles wat op hun pad komt.

Ideale situatie

De ideale situatie is, dat een kind in een gezin geboren wordt, waar onvoorwaardelijke liefde en stabiliteit is. Daar worden een kind ontwikkelingsmogelijkheden aangeboden, maar ook veilige grenzen aan het kind gegeven.

Met name in de eerste paar jaar is het belangrijk, dat een kind zich kan hechten aan de moeder, de ouders of vaste verzorgers. Bij hechting is er sprake van het aangaan van een speciale relatie met de persoon die het kind meestal verzorgt. Dat vraagt om een aanwezige ouder of verzorger, die er als stabiele factor in het leven van het kind is. Vandaar uit kan een kind de wereld om zich heen gaan ontdekken, en de buitenwereld nieuwsgierig tegemoet treden. Die hechting is nodig om je als kind je te kunnen ontwikkelen tot een emotioneel gezonde volwassene. Want die hechtingsrelatie is het voorbeeld voor de relaties die een kind in zijn verdere leven zal aangaan.

Wanneer pleegzorg

Helaas wordt niet ieder kind in een veilig thuis geboren.

Soms is dit al voor de geboorte van het kind bekend: er zijn moeders, die als gevolg van hun eigen situatie niet voor een kindje kunnen gaan zorgen, en waar vóór de geboorte al naar een pleeggezin gezocht wordt, voor ná de geboorte.

Hiervan kan bijvoorbeeld sprake zijn bij ouders met een verstandelijke beperking, of bij een aanstaande moeder die verslaafd is.

Ook is dit mogelijk bij een gezin, waar al eerder een kind uit huis geplaatst is, in verband met verwaarlozing, of huiselijk geweld. Dan is er sprake van een onveilige thuissituatie voor een kind.

Het kan dan nodig zijn, om een kind (soms tijdelijk) uit de situatie te halen, maar uit huis plaatsen van een kind niet gebeurt niet zomaar, want ook dát heeft veel impact op een kind.

Gevolgen van problemen in de eerste jaren

Als kinderen de eerste jaren geen veilig thuis hebben gehad, kan er sprake zijn van een hechtingsprobleem. Dit kan tot uiting komen in het gedrag van kinderen: sommige kinderen trekken zich terug, maar anderen kunnen druk en chaotisch zijn, snel boos of agressief, of ook wel gespannen, en nerveus.

Er zijn kinderen die aangepast gedrag vertonen: ze zijn thuis anders dan op school.

Ook kan contact met volwassenen zijn erg oppervlakkig zijn, of juist erg lichamelijk aanhankelijk.

Het niet-veilig-gehecht zijn kan leiden tot verschillende problemen in het latere leven van kinderen, zoals leerproblemen, een laag gevoel van eigenwaarde en moeite met het aangaan van relaties.

Bij de voorbereiding van dit onderwerp heb ik iemand gesproken, die al jaren langdurige pleegzorg doet, en wat zei zij was:

“Pleegkinderen ( tenminste “onze” drie blijvers ) proberen enorm de controle in de hand te houden. Ze weten alles, horen en zien alles. Dat heeft mijn bloed wel eens doen koken, al was het soms ook heel handig, omdat één van hen altijd wist waar iets lag/ligt. De twee anderen waren altijd heel achterdochtig, stonden vaak achter de deur te luisteren”.

En dan pleegzorg

Als een kind in een pleeggezin geplaatst wordt, kan dat in de eerste instantie voor 3 maand zijn: er is dan sprake van crisisopvang, en in die tijd wordt het kind geobserveerd, en wordt er gekeken of het na een time-out weer terug kan naar huis. Is dat niet het geval, dat wordt er naar een permanente plek gezocht, waar het kind tot zijn 18^e jaar kan blijven. De biologische ouders blijven betrokken door middel van een bezoekregeling.

Een kind kan tot zijn 18^e jaar in een pleeggezin blijven. Maar ook daarna zijn de pleegouders nog steeds betrokken.

Ondersteuning

In een veilige stabiele situatie kan een kind tot rust komen.

Als kinderen uit huis geplaatst worden, is er vaak al heen wat gebeurd in hun jonge leven. Het is te begrijpen dat dat gevolgen heeft voor de verdere ontwikkeling van een kind.

Er zijn dan ook kinderen die in hun jonge leven zoveel hebben meegemaakt, dat het niet vanzelf goed komt. Het is te begrijpen dat wat een (jong) kind mee maakt, maar ook het uit-huis-plaatsen diepe sporen nalaat.

Wat vaak niet bekend is, is dat er mogelijkheden zijn, om een kind in zo’n situatie te helpen.

Met homeopathie kun je een kind helpen meer in balans te komen, zodat het zich beter kan ontwikkelen.

Via www.klassiekehomeopathie.nl kun je een homeopaat bij u in de buurt vinden, die hierbij kan helpen.

Maar bestaat er zo’n absolute scheiding tussen ziekte en gezondheid?

Wat is ziek en wat is gezond?

Wat is het doel van Nationale ziekendag

De Nationale ziekendag is ontstaan op initiatief van de Zonnebloem: het is elk jaar op de tweede zondag van september.

Het doel hiervan was, om meer Nederlanders zich bewust te laten worden van de beperkingen die ziekten en handicap met zich meebrengen en daardoor ook meer contact te laten ontstaan tussen zieken en gehandicapten, in hun omgeving.

Gedacht wordt ook aan tweerichtingsverkeer: zieke mensen krijgen zo een grotere ‘wereld’ en de levenservaring van zieke mensen kan gezonde mensen inspireren.

Op de Nationale ziekendag worden veel mensen verrast met een bloemetje.

Ziek tegenover gezond?

De meeste mensen kennen wel mensen met een langdurige of chronische ziekte, of handicap, en weten daardoor ook dat het een grote impact heeft op het leven van die mensen, en hun mantelzorgers.

Eigenlijk is het vreemd, dat er een speciale dag aan gewijd wordt, of blijkbaar voor nodig is, om contact te bevorderen tussen gezonde en zieke mensen.

Mensen die wij als ziek kennen, zijn vaak al langer ziek, wat dan betekent, dat ziek-zijn hen beperkt in hun dagelijkse lezen: ze kunnen vaak niet (meer) werken, kunnen vaak ook minder activiteiten aan, en zijn daardoor ook minder onder de mensen.

Dat heeft tot gevolg, dat mensen in een isolement kunnen komen: letterlijk wordt hun wereld kleiner, omdat ze minder mensen ontmoeten, minder dingen meemaken, en ook minder over dingen kunnen meepraten. En omdat ze vaak in het dagelijks leven de beperkingen ervaren, door minder energie bijvoorbeeld, kan het zijn dat ze daar ook de hele dag mee bezig zijn. Mensen kunnen veel behoefte hebben om over hun ziekte te praten.

Er zijn ook mensen met een chronische ziekte, waar weinig mensen van weten, omdat ze er niet over praten, of omdat het hun niet té veel beperkt in hun dagelijks leven.

Er zijn mensen hun klachten het liefst niet benoemen, om niet als ‘zieke’ gezien en behandeld te worden.

Het is maar de vraag, of het inderdaad zo is, dat de mensen in twee groepen te verdelen zijn: de zieken en de gezonden.

Niemand is helemaal gezond, en er zijn chronisch zieken en gehandicapten die wel veel in de samenleving mee kunnen doen.

Er een ‘glijdende schaal’ tussen 100% gezond en 100% ziek: daartussen zit de hele wereldbevolking.

(We laten nu even buiten beschouwing, dat elke cultuur ook weer zijn eigen omgang met ziekte en gezondheid kent)

Ziekte en behandeling

Normaal gesproken heet iemand ziek, als hij lichamelijk meetbare symptomen of klachten heeft, zoals ze zijn aan te tonen met bloedonderzoek, röntgenfoto’s of scans, of waar het zichtbaar is aan de buitenkant, zoals bij breuken en wonden. Die symptomen worden behandeld, en als de symptomen er niet meer zijn (wat kán betekenen dat ze onderdrukt zijn en geen hinder meer geven), dan wordt een mens weer als gezond gezien. Dit geldt ook voor psychische klachten en symptomen, die door medicatie gereguleerd kunnen worden.

Bij mensen die klachten hebben, die niet met onderzoeken aantoonbaar te maken zijn, wordt vaak gezegd, dat het ‘tussen de oren’ zit.

Het komt vaak voor dat na behandeling (onderdrukking) van een klacht, vervolgens een andere klacht optreedt, waarvoor je medicatie krijgt. En omdat veel medicatie bijwerkingen kent, die ook weer met medicatie bestreden kunnen worden, kan er in de loop van de tijd een chronisch ziek-zijn ontstaan: vaak betekent dat, dat je redelijk kunt functioneren, maar dat je daarvoor ook continu (veel) medicatie moet blijven gebruiken. Als je ermee stopt, komen kunnen klachten weer terugkomen.

De reguliere geneeskunde kan chronisch zieke mensen niet genezen.

De gezondheidstoestand van een mens kan verschillen in de tijd, maar ook voortdurend beïnvloed worden door wat er gebeurt in het leven.

Lang voordat er klachten of symptomen optreden, is er al een onbalans in het energetisch systeem van een mens, waardoor zijn levenskracht gehinderd wordt.

Wanneer iemand klachten ontwikkelt, zijn dit symptomen, die levenskracht uit protest hiertegen “produceert” als een mens niet in balans is en die een mens aan het denken zouden moeten zetten.

Als je ervan uit gaat, dat klachten en symptomen niet zomaar optreden, kun je je afvragen wat je lichaam je wil zeggen, als het ‘klachten produceert‘.

Wat is er aan de hand, als je last hebt van je lever en galwegen: “wat heb je op je lever”, waar je niet over praat? Is het af en toe nodig “om je gal eens te spuwen”?

“Wat draag je allemaal op je schouders mee” als je last hebt van je schouder- en nekspieren, waardoor je hoofdpijn ontwikkelt?

Hieruit kan duidelijk worden, dat het bestrijden van ziekte-symptomen alleen, zoals medicatie vaak doet, niet de onderliggende oorzaak of aanleiding aanpakt.

De vraag waar al die symptomen vandaan komen, die voor de mensen zélf vaak ‘zo maar uit de lucht komen vallen’, wordt meestal niet gesteld in de behandeling. Hoewel er wel een kentering lijkt te komen bij een aantal artsen, zoals bij huisarts Lineke van der Griendt: zij is zich gaan verdiepen in leefstijl-geneeskunde, en heeft een boek geschreven over een nieuwe kijk op de aanpak van chronische aandoeningen ( “Studeerden wij medicijnen of geneeskunde?”)

Deze huisarts ziet, dat ze in een 10-minuten-consult weinig te weten kan komen van een patiënt, ze probeert in langere consulten met patiënten de oorzaken van klachten te vinden, en ontdekte dat een groot deel aangepakt kan worden met een gezondere leefstijl, of met het verwerken van gebeurtenissen in het leven.

Deze investering in tijd is dé grote kracht in een homeopathische behandeling: er wordt veel tijd genomen om mensen te laten vertellen, en klachten en achtergronden uit te vragen. Er wordt gericht gezocht naar middelen, maar niet om die symptomen te onderdrukken, maar om het zelf-herstellend vermogen van een mens zó in balans te brengen, dat een mens vanuit zijn levenskracht zichzelf kan gaan genezen.

Bij acute klachten kan er heel snel verbetering optreden, maar bij chronische klachten kan er een langere weg te gaan zijn.

De Nationale zieken-dag?

Het is niet eenvoudig een scheiding te maken tussen gezondheid aan de ene kant en ziekte aan de andere kant.

De Nationale zieken-dag kan je laten nadenken over ziekte en gezondheid,

We kunnen op zo’n dag bij ons zelf stilstaan, en ons afvragen wat onze gezondheid kan bedreigen of bevorderen.

Als je meer wilt weten over wat een homeopathische behandeling voor je kan betekenen, kun je op www.klassiekehomeopathie.nl meer informatie vinden, en kunt u ook een homeopaat bij je in de buurt zoeken.

Nelleke Haveman

24-6-2021